Byliny o bardzo drobnych, lecz licznych kwiatostanach najefektowniej prezentują się w grupach, sadzone przynajmniej po kilkanaście sztuk. Nadają lekkości i zwiewności rabatom kwietnym, a także innym nasadzeniom w ogrodzie. Tworzą pożądane efekty „przejścia” pomiędzy gatunkami o dużych, spektakularnych kwiatach. Które rośliny wieloletnie spełniają takie kryteria?
Gipsówka wiechowata – zdecydowany numer jeden w grupie „drobnych kwiatów”
Gipsówka wiechowata (Gypsophila paniculata), znana także jako łyszczec wykształca kaskady drobnych (ok. 0,5 cm średnicy), bardzo licznych kwiatów. Kwitnie od czerwca lub lipca aż sierpnia lub września. Kwiaty są białe lub jasnoróżowe. Gipsówka stanowi pierwszy lub drugi plan rabat, w zależności od odmiany i tym samym osiąganej docelowej wysokości. Radzi sobie na mniej żyznych, lekkich podłożach. Dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi. Dodatkowy atut gipsówki – nadaje się na kwiat cięty i suche bukiety. To jedna z najpopularniejszych roślin wykorzystywanych we florystyce!
Perowskia łobodolistna – alternatywa dla lawendy?
Perowskia łobodolistna (Perovskia atriplicifolia) przypomina z wyglądu nieco lawendę. Ma jednak bardziej „dziki”, krzaczasty wygląd i zazwyczaj większe rozmiary. Istnieją odmiany, które dorastają do 1 m wysokości (np. perowskia ‘Blue Steel’), wysokość innych dochodzi nawet do 1,5 m (‘Blue Spire’). Bylina kwitnie niemal przez całe lato i część jesieni. Zwykle przekwita dopiero w październiku. Kwiaty są lawendowo-niebieskie, gęsto usytuowane na pędach. Roślina ma małe wymagania glebowe. Z powodzeniem można ją uprawiać na piaszczystych lub żwirowych rabatach, a świetnie komponuje się m.in. z łyszczcem wiechowatym. Pasuje do ogrodów naturalistycznych i preriowych.
Kalaminta mniejsza – roślina ozdobna, a zarazem przyprawa
Kalaminta mniejsza (Calamintha nepeta) to roślina zielarska, a zarazem przyprawa, niezależnie od tego ma duże walory dekoracyjne. Jej uprawa w ogrodzie to połączenie przyjemnego z pożytecznym. Tworzy zwarte kępy złożone z łukowato wygiętych pędów pokrytych licznymi, bladoliliowymi lub jasnoniebieskimi kwiatami. Tworzą luźne wiechy. Bylina kwitnie od czerwca do września. Nadaje się na pierwszy plan rabat. Lubi słoneczne stanowiska i gleby lekkie do średnio żyznych. Wraz z powyżej opisanymi gatunkami może stworzyć naturalistyczną rabatę.
Przywrotnik miękki – mało znana bylin na cieniste rabaty
Przywrotnik miękki to propozycja do obsadzania miejsc cienistych. Można uprawiać go na rabatach, np. z funkiami, paprociami, świecznicami, kopytnikiem, barwinkiem i parzydłem leśnym. Sprawdza się jako roślina okrywowa. Jest byliną ozdobną z liści (okrągłe w zarysie), a także kwiatów. Tworzy „burzę” drobnych, żółtych kwiatów osadzonych na szczytach pędów kwiatostanowych. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Przyciąga zapylacze i motyle. Najbardziej popularną odmianą jest przywrotnik miękki ‘Robustica’, który dorasta do 40 cm wysokości.
Żagwin ogrodowy – „obowiązkowa” pozycja w ogrodzie skalnym
Żagwin ogrodowy (Aubrieta cultorum) to niska roślina często sadzona w ogrodach skalnych, przy murkach i na obrzeżach (np. tarasu i trawnika). Tworzy gęste „dywany”, które w czasie kwitnienia zachwycają kolorystyką (biała, różowa, fioletowa). Jest byliną wiosenną, kwitnie od kwietnia do czerwca. Czasem ponawia kwitnienie latem, jednak tworzy wtedy mniej kwiatów. Ma małe wymagania.
Wiele z powyżej wymienionych bylin, a także inne grupy roślin można nabyć w szkółce drzewek owocowych drzewka-faworytka.pl.
Artykuł sponsorowany.
